maandag 20 februari 2017

Omgaan met rolstoelers voor Dummies

Opstaan uit bed
Als ik in de ochtend wakker word, dan moet ik doorgaans naar het toilet. Ik moet dan eerst de dekens van mijn benen afgooien, want de kracht in mijn benen is onvoldoende om ze op te trekken tegen het gewicht van het zomerdekbed in (mijn bed staat in de huiskamer!). Daarna moet ik mijn benen buiten boord duwen, ook dat doen ze namelijk niet meer op eigen kracht (ik moet ze dus letterlijk een handje helpen). Het feit dat mijn hoofdeinde omhoog kan en dat mijn leenbed een zogenaamde 'papagaai' heeft maken dit deel van de exercitie gelukkig iets gemakkelijker. Terwijl ik bovenstaande doe schieten eerst mijn benen en daarna de rest van mijn lijf bijna standaard enkele malen spontaan in een soort van kramp, gelukkig gevolgd door ontspanning. Soms maken mijn benen daar ook nog schokkende bewegingen bij, zodat het eruit ziet alsof mijn onderlijf een partiële epileptische aanval heeft. Ik moet me op dergelijke momenten ook  goed vasthouden opdat ik niet van mijn bed stuiter.

Als ik eenmaal na veel inspanning op de rand van mijn bed zit doe ik minimaal mijn schoenen aan (over mijn blote voeten) om te voorkomen dat ik uitschuif op de plavuizen als ik ergens zou gaan staan. Vervolgens hop ik van het voeteneinde van mijn bed over naar mijn rolstoel (dat klinkt eenvoudig, maar de werkelijkheid is weerbarstiger), zet de opzij geklapte voetsteunen terug in de vaste stand en til vervolgens één voor één met mijn handen mijn benen op om mijn voeten op de steunen te zetten. Na het vastzetten van de eventueel omhoog geklapte armleuningen ben ik 'ready for take off'. Oeps ... bijna mijn telefoon laten liggen op het tafeltje bij mijn bed (niet handig als er iets mis gaat), dus even in de achteruit en dan kan ik eindelijk gaan.

Les 1: het duurt bij een rolstoeler vele malen langer om uit bed te komen dan bij een normaal functionerend lijf.
Les 2: opstaan uit bed is soms een frustrerend gevecht, dus neem het de rolstoeler niet kwalijk als hij 's ochtends een betje humeurig is.

Naar het toilet gaan

Eenmaal in de rolstoel gezeten is de rit naar het toilet een peulenschil. Doordat ik een ruime hal heb, kan ik gemakkelijk de deur naar het toilet wijd open doen en daar recht naar binnen rijden zonder moeilijke manouvres. Ik rijd zover mogelijk naar binnen totdat de voetsteunen de pot raken, dan gaat de rem erop, til ik mijn voeten van de steunen, klap ik de steunen opzij, doe ik de remmen weer los en rijd daarna nóg verder naar binnen totdat de zitting van de rolstoel bijna tegen de toiletpot aan staat. Dan gaat de rem er weer op en sta ik in de minst slechte positie om de overstap te maken.

Ik heb overigens het geluk dat in mijn huis de toiletpot niet tegenover de deur staat, maar parallel eraan, waardoor ik deze van de zijkant benader. Ik hoef dus slechts een kwart slag te draaien i.p.v een halve slag. Daarbij heb ik ook nog eens rondom houvast aan het muurtje van de ingebouwde stortbak, het hoekwastafeltje, het deurkozijn en/of de leuning van de rolstoel. Alsof mijn toilet voor rolstoelers ontworpen is.

Op de pot terecht komen kan op twee manieren:
1. Ik sta op met mijn handen op de armleuningen van de rolstoel. Op dat moment voel ik al in mijn benen en/of onderbuik of deze methode gaat lukken. Zo nee, dan stap ik over op methode 2, zo ja dan pak ik mijn rechterhand over naar het wastafeltje en mijn linker naar het muurtje van de stortbak. Ik draai vervolgens een kwart slag door met mijn voeten te schuiven en mijn handen te verplaatsen naar het deurkozijn (rechts) en wastafeltje (links). Vervolgens zet ik mijn kuiten tegen de pot als extra ondersteuning en doe met één hand mijn broek en onderbroek omlaag en laat me zakken op de pot met mijn rechterhand op de armleuning van de rolstoel.
2. Als het opstaan vanuit de rolstoel niet lukt, dan ga ik terug zitten, doe de armleuningen van de rolstoel omhoog en schuif over van de rolstoel naar de toiletpot. Ik heb mijn broek dan overigens nog gewoon aan, maar vanuit deze positie lukt het me tot nu toe nog wel om even te gaan staan met mijn kuiten tegen de pot, waardoor ik alsnog mijn broeken omlaag kan doen.

Als ik klaar ben trek ik mijn broeken alvast zover als mogelijk op, kom vervolgens met veel moeite overeind tot sta-positie en trek dan mijn onderbroek omhoog (dat laatste is nog knap lastig omdat ik me minimaal met één hand moet vasthouden). Daarna herhaal ik dat voor mijn sportbroek met elastieken band, waarbij de kans groot is dat deze in de tussentijd alweer op mijn enkels gezakt is en ik dus opnieuw moet gaan zitten op het toilet.

Tot slot laat ik me zijwaarts in mijn rolstoel zakken en voer ik de handelingen in omgekeerde volgorde uit als bij het erin rijden.

Les 3: Weet dat het voor een rolstoeler niet vanzelfsprekend is om bij anderen op bezoek te gaan als hij het huis niet (of juist wel) kent.

dinsdag 29 maart 2016

Ongepubliceerde gedichten

Angel


Sometimes comes a angel
as if it feels the need is high
occasionally, just in time
when we don't know where to hide

A smile, an ear, a shoulder
that'll be more than fine
let me be your angel
sometimes you are mine

Wo 12-10-2016: Voor alle mensen die belangstelling en liefde tonen als je dat even nodig hebt.

25 jaar Rabobank


25 jaar Rabobank
hoe vat je dat nou samen
al die functies, vele successen of
acties waarvoor ik me nu zou schamen

25 jaar lang collega's die
kwamen gingen of bleven hangen
als ik iedereen zou benoemen
zouden jullie snel naar het eind verlangen

Dus beperk ik me liever tot de trends
alleen de grote lijnen
en vermijd daarmee mijn valkuil
om details steeds te verfijnen

Van Interpolis naar Rabofacet
van Groep ICT naar ITN
blijvend in ontwikkeling
groeiende stress en sneller geren

Van techniek in de diepte
Naar keten-kennis in de breedte
Van afsluiten van een vage SLA
Naar meten, want dat is weten

Van werken als een leverancier
voor een klant vol van wantrouwen
via eerlijkheid en open kaart
naar samen verder bouwen

Van verrast worden en reageren
naar op verandering anticiperen
de kosten en kwaliteit tijdig in kaart
door in projecten te participeren

Mijn constante streven dat was steeds
het klantbelang en het resultaat
maar alleen kon ik dat nooit bereiken
samenwerken dat was waar het om gaat

Samenwerken met fijne collega's
ik ben blij dat jullie hier vandaag zijn
een jubileum, maar ook een afscheid
dat doet toch ook een beetje pijn

En van altijd maar het werk voorop
de rest er heel ver achteraan
naar het recentelijk gedwongen
een nieuwe uitdaging aan te gaan

Het resultaat, ja dat staat al vast
Maar wat is dan de clou?
De kunst wordt nu het vinden van
de langste weg ernaar toe

Di 28-6-2016: gedicht voor mijn 25-jarig Rabobank jubileum en tevens afscheid.

Geef me je hart


Geef me je ogen
en laat me zien
hoe jij me ziet

Geef me je mond
en ik zeg wat je
altijd al wilde horen

Geef me je oren
en ik luister naar
de toon van mijn stem

Geef me je hand
en voel onze levenslijnen
samenvloeien

Geef me je hart
en het klopt
alleen voor jou

Do 23-6-2016

Het mystieke land


De Grote Beek
een land vol mystiek
voor hen van buiten
die het niet kennen
een onbekend land
vol met vreemde wezens
en met mist omgeven

Hier in dit land
wonen mensen die
horen wat anderen niet horen
zien wat anderen niet zien
voelen wat voor anderen
onvoelbaar is
die roepen om gehoord te worden
maar waar men van buiten
niet goed naar luisteren kan
die smeken om begrip
maar die onbegrepen blijven

Een land waar men het liefst
een hek omheen zet
om te vermijden dat je er
argeloos naar binnen stapt
of om te negeren
dat het überhaupt bestaat
maar dat er
toch zijn mag

Vandaag
opent dit land
- dit mystieke land -
haar poorten
vandaag
gaan alle ramen
tegenover elkaar
wijd open
en laat een frisse wind
de mist verdwijnen

Vandaag ontvouwen zich
meanderende wandelpaden
langs mooie vijvers
vol met vis
waterlelies
en kwakende kikkers
onder een lucht zwanger van
vrolijk zoemende insecten
en het gefluit van vogels
wandelpaden waarlangs je
gedachten kunt lezen
van de bewoners
die met hun PoëZie
de poorten en ramen
van hun geest
hebben geopend

Vandaag komen wij van buiten
hier naar binnen
om eveneens
onze geest te openen
en te leren zien
dat in dit land
- ontdaan van al haar mystiek -
krachtige en prachtige
mensen wonen

Vandaag schijnt de zon
zelfs als de hemel
tranen huilt
van wederzijds begrip

Za 11-6-2016: Ter gelegenheid van de opening op 16-6-2016 van de PoëZie-route op landgoed De Grote Beek, waar de GGzE gevestigd is. Dit is een aangepaste versie t.o.v. de versie die ik op 16-6 heb voorgedragen.


Slechts twee minuten ...


Twee minuten stilte
op 4 mei
dodenherdenking
om klokslag 20:00 uur

De klokken die slaan
lijken acht te geven
aan hen die vochten
zij aan zij voor hun leven
voor onze vrijheid
ware helden
zij liggen zij aan zij
onder eindeloze velden

Twee minuten stilte
uit diep respect
uit dankbaarheid
hoe moeilijk kan dat zijn?

Een neus gesnoten
een keel die kucht
geschuifel, een
schreeuw in de lucht
van de enkeling zonder respect
die verschrikt zwijgt
als zijn echo boven
de stilte uit stijgt

Twee minuten stilte
hoe moeilijk kan dat zijn?

Voor alle gevallenen
dient de traan die valt
hoorbaar te zijn als deze
uiteenspat op het asfalt

Twee minuten stilte
120 tikken in de tijd
ademloos wachtend lijken ze
wel een eeuwigheid
slechts twee minuten
uit eeuwige dankbaarheid
uit oneindig respect
voor onze vrijheid

Hoe moeilijk kan dat zijn?

Wo 4-5-2016: Dodenherdenking


Zoon (2)


Mijn zoon was reeds een kanjer, 
toen hij kwam, zag en overwon
ik had de moed al opgegeven
dat het überhaupt nog gebeuren kon

De moedermelk was hij reeds ontgroeid
en hij zei: "doe mij maar gelijk een bier, 
en om met de deur in huis te vallen 
ik ben eigenlijk voor je dochter hier"

Ja daar sta je dan als vader
dat voelt best een beetje ongewoon,
maar sinds hij met mijn dochter gaat
beschouw ik hem als mijn zoon

Zo 1-5-2016

Zoon (1)


De eerste schreeuw
en het is een jongen
tranen in mijn ogen
hoge vreugdesprongen

Dansen in en om het bed
Een wens is uitgekomen
zoals ik mij had voorgesteld
in mijn allermooiste dromen

Ik hou hem in mijn armen
wieg hem zacht in slaap
en als dat eens niet lukken wil
tel ik met hem ieder schaap

Ik kruip met hem de kamer rond
leer hem lopen aan mijn hand
troost hem als hij last heeft
van zijn allereerste tand

Ik ren achter hem aan wanneer
hij voor het eerst gaat fietsen
maan hem tot beweging als
hij op zijn gameboy zit te nietsen

Op zaterdag naar het voetbal toe
schreeuwen langs de lijn
"Pak die bal en schieten, nu!"
ja zo'n vader wou ik zijn

Het mocht niet heel lang duren
maar 'k ben desondanks te benijden
want ik werd wakker van de stemmetjes
van mijn drie bloedjes van meiden

Zo 1-5-2016


Farmaceuten


De farmaceuten
vullen hun zakken terwijl
er mensen sterven

Za 16-4-2016: Haiku. De top van de farmaceutische bedrijven verdient absurde salarissen, terwijl er mensen sterven omdat hun medicijnen onbetaalbaar zijn.


Kleinkinderen


Ik wil mijn kleinkinderen zien
Ze in mijn armen
Koesteren, beschermen
En houden
Houden van ze
Zoals ik hou van jou

Ik wil mijn kleinkinderen zien
Lachen, kruipen, lopen
Spelen tot het donker
Met ze lezen
Lezen in de boeken
Die ik jou ooit voorlas

Ik wil mijn kleinkinderen zien
Opgroeien tot volwassen
En mooie mensen
Mooi zoals
Jij nu mooi bent
En voor mij altijd zal blijven

Maar ze zijn nog niet geboren
En mijn tijd raakt meer en meer verloren
Maar mijn hoop blijft altijd gloren

Ik zal vechten voor de jaren
Alle mogelijke wegen bevaren
Om ze nog te kunnen ervaren

Wo 13-4-2016: geïnspireerd door het gedicht 'Het onmogelijke' van Toon Tellegen.


Fukushima


In Fukushima
zorgde een tsunami voor
stralende mensen

Wo 13-4-2016: geïnspireerd door de slotregel van het gedicht 'In den beginne' van Toon Tellegen.


Het levenspad


Niet de bestemming
maar de route ernaartoe
vormt het avontuur

Ma 11-4-2016: Haiku.


Mannen met hoedjes


Mannen met hoedjes
Die hebben wat te verhullen
Vaak meer dan het ontbreken van
Een weelderige bos met krullen

Ze zijn simpelweg voor
Geen meter te vertrouwen
Al helemaal niet als ze met
Koffers lopen te sjouwen

Het zijn dan ongetwijfeld
Criminelen of zelfs terroristen
Fatalisten, extremisten, onwaarschijnlijk
Dat het zijn ... gewoon toeristen

Dus als je een man met een hoedje ziet
Sla dan meteen alarm en
Bespring 'm, schop en sla wat je kan
Toon geen enkel erbarmen

Ma 11-4-2016: Na de terreuraanslagen in Brussel werd lange tijd jacht gemaakt op de ontkomen 'man met het hoedje'.


'De Zijwieltjes'


Grote wielen, kleine wielen
Banden met wat voor noppen?
En velgremmen of toch liever schijf
Om tijdig te kunnen stoppen

Hoe belangrijk is het materiaal
Of draait het om de benen
Hoe staat het met de vorm van de dag
Wie heeft er extra kunnen trainen

Het maakt eigenlijk allemaal weinig uit
Dus maak je maar geen zorgen
Zolang je maar geen kater hebt
Bij het krieken van de zondagmorgen

Want dan staan de mannen van de Zijwieltjes
Weer meer of minder trouw paraat
Bij het hertenkamp rond negen uur
De een wat vroeger, een ander laat

De kettingen blinken en druipen
Of ze kraken juist van 't roest
De ene biker oogt topfit
Terwijl een andere hoest en proest

Een kakelbont gezelschap
Dat daar het bos in trekt
En degene die het hardste fietst
Bepaalt die dag het traject

Een tocht vol met gevaren
Ja zowaar een avontuur
Want eventjes niet opgelet
En je gaat voorover over het stuur

Een schuiver in een snelle bocht
Een boom waar je tegenaan kunt kwakken
Of je stoot je harses niet onzacht
Tegen net te laaghangende takken

En het materiaal kan ook kapot
Het simpelst is nog een lekke band
Maar bij een gebroken ketting
Staan ze wat langer aan de kant

Ook zijn er daarnaast er verschillen
In conditie of techniek
Wie minder snel is op de singletracks
Ervaart bergop juist weer zijn piek

Maar altijd is het motto
Samen uit is samen thuis
Al komt een verkeerde afslag wel eens voor
Maar dan is dat per abuis

Dus regelmatig even pauze
Om de week te evalueren
En opdat ook de mindere goden
Weer even kunnen recupereren

En als de meet dan komt in zicht
Dan wacht er vaak de koffie
Want gezelligheid die staat bovenaan
Ondanks het bezwete of besmeurde kloffie

Epiloog

Maar als we uiteindelijk thuis aangekomen
Van onze bikes afstijgen
Dan volgt het minst leuke onderdeel
Dus laat ik daar maar over zwijgen

Wo 30-3-2016: T.b.v. een afscheidsdiner van mijn voormalige MTB cluppie.


Brussel


Brussel was ooit eens
Een bruisende stad
Zo'n stad waarop de tijd
Geen vat leek te hebben gehad

Je kon zwerven door de stegen
Flaneren op de pleinen
En met een Belgisch biertje
Dat beeld verder verfijnen

De kunst van het ware leven
Moet hier ooit zijn bedacht
Bourgondisch en zo vrolijk
Overdag en ook bij nacht

Maar alles is nu anders
Na dreiging en terreur
De angst regeert, er is verdriet
Je hoort vooral malheur

Een straatbeeld vol soldaten
Met masker en mitrailleur
Brussel is niet langer bruisend
Brussel is in mineur

Za 26 maart 2016: Naar aanleiding van de terreuraanslagen in Brussel

Terrorist


Ik moet even iets bekennen
Ik ben wél een terrorist
Ik wilde het eerst verzwijgen
Omdat niemand het nog wist

Ik maak deel uit van een bende
Al ben ik slechts figurant
We zaaien met bommen dood en verderf
We noemen onszelf: Nederland

Za 26 maart 2016: Naar aanleiding van de terreuraanslagen in Brussel

Ware schoonheid …


Ik kan vloeken en tieren
van godver tot dju
het zal niemand plezieren
niet mij en ook niet u

ik kan beter zachtjes
tuiten mijn lippen
ze strekken naar u
uw wangen aanstippen

u teder kussen
en saam met u lijden
u troosten en lachen
om blankere tijden

voordat schoonheid keerde
van buiten naar binnen
vrees niet mijn lief
ik blijf u beminnen

26 januari 2016: Voor mijn goede vriendin Hanneke.

Bevreesde nachten


Boven de kille meren van mijn zweet
Drijven mistige gedachten
Als een klamme deken verstikken zij
Mijn slapeloze nachten

Op mijn vlot van veren en kapok
Wacht ik wakend op het ochtendgrauw
En schrik dan in ene wakker
Van een plotse dag en dauw

Worden flarden uiteen geslagen
In een felle ochtendgloed
Of draagt de dag een grijs gewaad
Dat naadloos past mijn zwaar gemoed

Maandag 25 januari 2016: Geschreven in de nacht, voordat de bestralingen aan de extra uitzaaiingen in mijn bovenrug zouden plaatsvinden. Het bange voorgevoel van de laatste twee zinnen bleek terecht, want de situatie bleek aanmerkelijk ernstiger dan gedacht.

Ashes to Ashes


Hoeveel
slecht nieuws
kan ik hebben
voordat ik kraak of breek

Hoe lang
blijf ik overeind
eer ik val en
niet meer opsta

Hoeveel
pijn in lijf en leden
totdat ik huil
en smeek

Hoe ver
moet ik gaan
zoekend naar de as
waarin ik verga

Di 19 januari 2016: Opnieuw slecht nieuws op maandag 18-1-2016. Medicijnen slaan niet aan, uitzaaiingen gegroeid.


Hussein


Hussein is niet meer
Verhangen in zijn 'cel'
Vluchtend voor de oorlog
Ging hij van hel naar hel

Ver weg van het geweld
Voor de een was hij een lafaard
Voor een ander wellicht
Een held

En toen maakte hij een keuze
Een impuls, dat moet haast wel
In wanhoop laat hij vrouw en kinderen
Alleen achter in die hel

Zonder eten, zonder geld
Bloot aan het geweld
Ik maak van hem een martelaar
Ik maak van hem een held

Ma 18-1-2016: In het azc in Alphen aan de Rijn heeft vluchteling Hussein zelfmoord gepleegd. Hij wilde terugkeren naar Irak, waar zijn gezin in gevaar verkeerde, maar kreeg zijn paspoort niet terug van de Nederlandse instanties.

zaterdag 23 januari 2016

Even niet Kankeren

Sinds 27 november 2015 
is mijn dichtbundel

'even niet Kankeren'


te bestellen in de


webshop


van uitgeverij Boekscout.




Onder deze link vind je een artikel over mijn boek in de Nieuwsbode (editie Zeist).

In het Zeistermagazine is er een boekbespreking verschenen.


Hieronder zijn de opnamen te beluisteren van een interview met mij op Slotstad RTV Radio Report van 9 januari 2016 over bovenstaand boek. Klik op de links hieronder, vervolgens wordt er in een nieuw venster de site Soundcloud geopend, waar je op de 'play-knop' moet klikken om het fragment af te spelen. Veel plezier.



  1. Deel 1
  2. Deel 2
  3. Deel 3

    Momenteel werk ik parallel aan de volgende boeken:
    • Een boek met als voorlopige werktitel 'Tweede Leven' over de strijd tegen mijn kanker met daarin ook gedichten, die me helpen om deze te kunnen voeren.
    • Een gedichtenbundel 'Niet Dood - ik schrijf dus ik blijf' met daarin meer poëtische gedichten.
    Wilt u op de hoogte gehouden worden van mijn vorderingen hiermee, bezoek dan af en toe deze blog of abonneer je hierop met je emailadres in de rechterkolom.

    Op mijn persoonlijke blog valt met regelmaat te lezen hoe het mij verder vergaat. Ook hierop kun je je op een vergelijkbare wijze abonneren.


    Enkele voorbeelden van gedichten uit mijn bundel:


    Grote Dikke Ikke


    Zeg Grote Dikke Ikke
    Je kan dit niet blijven flikken
    Het is dus slikken of stikken
    Want we blijven dit zo niet pikken

    Rutte heeft dit hard geroepen
    ‘Toedeledoki’ kwam er zelfs uitfloepen
    Maar hij kon zich nergens op beroepen
    Dus bleef het bij een scheet in plaats van poepen


    6 juni 2015: Minister President Mark Rutte ageert tegen de zogenaamde Dikke Ikke’s en probeert een debat op gang te brengen. Maar maatregelen, ho maar.

    Appen

    Ik ben zo loom en lusteloos
    Niets dat me nog op kan peppen
    Als een junk ben ik verslaafd
    Ik kan niets anders meer dan appen

    Drugs of rock & roll, no thanks
    En ook de sex is op aan 't drogen
    Alleen van piepjes en rode bolletjes
    Raak ik nog opgetogen

    18 juli 2015: Steeds meer mensen kunnen niet meer zonder hun smartphone.

    Toontje Lager


    Het leven brengt je met de jaren
    Veel herinneringen
    Hoe meer je ervan verzamelt
    Hoe lager je gaat zingen

    25 oktober 2015: Na het lezen in bed van versjes van Toon Hermans vatten veel mensen met een glimlach de slaap. Bij mij is er dan wel de glimlach, maar ook het begin van een slapeloze nacht, waarin tal van ideeën opborrelen, zoals deze.